X
تبلیغات
Dr H.Houshyar is a savior angel and Angel rescue دكتر هوشيار فرشته نجات

Dr H.Houshyar is a savior angel and Angel rescue دكتر هوشيار فرشته نجات

نشانه هاي بروز تشنج را بشناسيد


گروه سلامت: يك متخصص مغز و اعصاب، هرگونه حمله اي را كه ناشي از تحريك الكتريكي سلول هاي خاكستري مغز باشد، تشنج ناميد و تاكيد كرد: در 75 درصد موارد هيچ علت شناخته شده اي براي تشنج يافت نمي شود.
    دكتر فرهاد گلي پور در گفتگو با ايسنا، دومين نوع تشنج براساس علل وقوع را تشنج هاي داراي علت ناميد و در ايجاد تشنج هاي داراي علل داخل مغزي، عفونت ها، تومورها و ضربه هاي مغزي در طي حوادث، اختلالات مادرزادي عروق مغز يا نسج مغزي را موثر ارزيابي كرد.
    استاديار دانشگاه علوم پزشكي زنجان، سوء مصرف يا قطع ناگهاني برخي داروها، مسموميت هاي دارويي عمدتا با برخي از ضدافسردگي ها، مصرف بيش از حد الكل يا قطع ناگهاني آن، مواد مخدر و اختلالات الكتروليتي مربوط به برخي يون ها نظير سديم و پتاسيم در خون را از جمله عوامل خارج مغزي موثر در بروز تشنج معرفي و ابراز كرد: تشنج در افراد بالغ بعد ازبيماري هاي عروقي مغز نظير سكته هاي مغزي دومين و در اطفال شايع ترين بيماري اعصاب است.
    گلي پور وجود زمينه ژنتيكي در افراد را در كنار برخي عوامل خارجي در بروز تشنج موثر دانست و گفت: همه افراد دچار تشنج نمي شوند و در افراد داراي زمينه ژنتيكي، عوامل خارجي با علل ناشناخته دخيل هستند كه ميزان دخالت اين عوامل مشخص نيست.
    اين پزشك متخصص، تشنج را در هر گروه سني قابل رؤيت دانست و اظهار كرد: در گروه هاي سني مختلف علل بروز تشنج متفاوت است. به عنوان مثال در سنين جواني و ميانسالي ضربات و تومورهاي مغزي و در سنين مختلف سكته هاي مغزي و عفونت هاي مغزي مي توانند در بروز تشنج نقش داشته باشند.
    وي تب را عامل ايجاد تب تشنج در 6 الي 20 ماهگي عنوان و تصريح كرد: اين حالت معمولاخوش خيم بوده و مشكلي ايجاد نمي كند، اما چنانچه همراه عفونت مغزي باشد، قابل بررسي و درمان قطعي تر است.اين متخصص مغز و اعصاب، با بيان اين كه تشنج يك فعاليت الكتريكي ناگهاني، بيش از حد و همزمان سلول هاي خاكستري مغز است كه به طور خود به خود قطع مي شود، افزود: بسته به كانون اوليه شروع فعاليت الكتريكي در قشر خاكستري مغز، علائم متفاوت حسي و حركتي قابل بروز است.
    وي بيهوشي ناگهاني، كف كردن دهان، انحراف چشم ها به يك سمت و لرزش دست و پا را شايع ترين علائم در بروز تشنج عنوان و اظهار كرد: بي حسي يك منطقه از بدن و در حالت ضعيف در كودكان، خيره شدن لحظه اي نيز قابل رويت است.
    گلي پور با اشاره به اين كه مدت زمان حمله ها 30 ثانيه و حداكثر يك الي 2 دقيقه طول كشيده و پس از آن حدود 5 دقيقه حالت خواب آلودگي برقرار مي شود، به اطرافيان فردي كه دچار تشنج شده، توصيه كرد: در ابتدا با حفظ خونسردي كامل بيمار را در جاي نرمي به يك طرف پهلو خوابانده و در صورت وجود قطعات خارجي مثل غذا و دندان مصنوعي در دهان بيمار، آن را خارج كرده و قطعه نرمي را در لابه لاي دندان هاي وي بگذاريد.وي تاكيد كرد: بدون اقدام به محكم نگه داشتن بيمار، منتظر اتمام حملات و لرزش ها مانده و مراتب را به فوريت ها اطلاع يا بيمار را به بيمارستان منتقل نمايند.
    اين پزشك متخصص، عوامل خارجي نظير كاهش قند خون و تومورها را در افرادي كه فاقد زمينه ژنتيكي مي باشند در بروز تشنج موثر ارزيابي و خاطرنشان كرد: در افرادي كه دچار تشنج مي شوند احتمالامصرف برخي غذاها نظير ترشيجات و استرس تا حدودي به عنوان عامل زمينه ساز بي خوابي در بروز تشنج موثر واقع مي شود.
http://www.magiran.com/npview.asp?ID=1791025
+ نوشته شده در ۱۹/۹/۱۳۹۱ساعت ۱۶:۱۵ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(1)

دلایل بروز تشنج چیست؟

فقط بیماری صرع باعث بروز تشنج نمی شود،بلکه عوامل دیگری نیز در این امر دخیل هستند، مثل تب بالا در کودکان، ضربه مغزی یا وجود عفونت در بدن.
تشنج

در حالی که یک علت شایع تشنج، بیماری صرع می باشد، اما اگر فردی که تشنج می کند، نشان نمی دهد که حتما صرع دارد.

اگر شما دو بار دچار تشنج بدون دلیل شدید، باید به پزشک مراجعه کنید، زیرا ممکن است دچار صرع شده باشید.

اگر پدر و یا مادر دچار صرع باشند، احتمال ابتلای فرزند آنها به صرع نیز زیاد است.

عوامل خطر بسیاری برای ابتلای به صرع وجود دارد، مثل کمبود اکسیژن، سکته، سرطان، تصادفات و  ناهنجاری های مغزی.

 

علائم تشنج ناشی از صرع

- عدم پاسخ به صورت لحظه ای

- ناتوانی در یادآوری آنچه اتفاق افتاده است

- حرکات بدنی تند و سریع

- سفت شدن و تکان های ناگهانی بدن

 

تشنج غیر صرعی چیست؟

تشنج غیر صرعی، تشنجی است که توسط صرع ایجاد نشده است، اما همانند تشنج صرعی می باشد.

تشنج غیر صرعی ممکن است در اثر تغییرات در فعالیت الکتریکی مغز رخ دهد، اما این اختلال الکتریکی از نوع تشنج صرعی نمی باشد.

این تشنج ممکن است چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.

 

دو نوع مختلف از تشنج غیر صرعی به نام های: روانی و فیزیولوژیک وجود دارد.

- تشنج غیر صرعی روانی : می تواند توسط استرس و یا ضربه های روحی بوجود آید. این تشنج یکی از انواع تشنج های معمول است و باید درمان شود، اما این تشنج به علت مشکل مغزی بوجود نمی آید.

 

- تشنج غیر صرعی فیزیولوژیک: به علت تغییراتی در مغز بوجود می آید که شامل تغییراتی در میزان ذخیره خون و یا اکسیژن مغز می باشد. برخی از علت های این تشنج عبارت است از: کاهش سریع فشار خون، میزان کم قند خون و ضربان نامنظم قلب.

کودکان شش ماهه تا 5 ساله بیشتر دچار تشنج ناشی از تب می شوند

 

دلایل تشنج به غیر از صرع چیست؟

- آسیب و ضربه به مغز

- تومور مغزی

- تغییرات متابولسیم و یا سوخت و ساز بدن که باعث مشکلات کبدی و کلیوی می شود.

- وجود عفونت در بدن (مانند عفونت مغز)

- استفاده از مواد مخدر

- مصرف الکل

- وجود بیماری مادرزادی از قبیل سندرم داون

- سکته

- بیماری آلزایمر

 

تشنج ناشی از تب

این نوع تشنج به علت آسیب مغزی بوجود نمی آید. این تشنج به دلیل تب زیاد عارض می شود و بیشتر در نوزادان و کودکان دیده شده است.

در طی تشنج، کودک ممکن است بی هوش شود، بلرزد و تکان بخورد.

تشنج ناشی از تب می تواند 15 دقیقه و یا کمتر از چند ثانیه طول بکشد، اما بیشتر آنها 1 تا 2 دقیقه طول می کشند.

کودکان شش ماهه تا 5 ساله بیشتر دچار این نوع تشنج می شوند، اما می تواند در هر کودکی نیز دیده شود.

این تشنج ممکن است در دوران کودکی دوباره تکرار شود، اما معمولا شدیدتر می باشد.

 

تشنج اولیه

این تشنج ممکن است به علت صرع باشد، اما اغلب علت این تشنج مشخص نمی شود.

این نوع تشنج معمولا قبل از 25 سالگی رخ می دهد.

تشنج اولیه بیشتر در مردان رخ می دهد.

تشنج اولیه ممکن است بر قسمتی از مغز و یا تمام مغز اثر بگذارد.

 

تشنج ناشی از اکلامپسی

این تشنج در زنان باردار رخ می دهد و به دلیل صرع و یا دیگر اختلالات مغزی نمی باشد.

پره اکلامپسی و اکلامپسی را مسمومیت بارداری می گویند و علامت مشخص آن، فشار خون بالا می باشد.

این تشنج باعث تکان و لرزش و تغییرات روحی مثل آشفتگی می گردد.

تمامی تشنج ها چه ناشی از صرع باشند و چه از نوع غیرصرعی، باید درمان گردند. شناخت علت تشنج برای جلوگیری از بروز تشنج ضروری می باشد.

http://maghalatepezeshki.blogfa.com/post/873

 

+ نوشته شده در ۱۹/۹/۱۳۹۱ساعت ۱۶:۱۱ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

چه کسانی کمردرد می گیرند؟Back pain

بسیاری از افراد در حین کار کردن و بلند کردن، فشار دادن و هل دادن یک جسم سنگین دچار کمردرد می شوند.

 کمردرد دارای انواع حاد و مزمن می باشد.

-
درد شدید : دردی که حداقل شش هفته طول بکشد، درد شدید و حاد می باشد. اغلب این درد توسط تصادف، افتادن و یا بلند کردن وسایل سنگین رخ می دهد. معمولا این درد از چند روز تا چند هفته طول می کشد و بدون درمان بهتر می شود.

-
درد مزمن : دردی که بیشتر از سه ماه طول بکشد، درد مزمن می باشد. این درد شیوع کمتری دارد. بیشتر این دردها بدون عمل جراحی درمان می شوند.
-
بیشتر بزرگسالان دچار این درد می شوند. ممکن است اولین درد کمر را در سن ۳۰ تا ۴۰ سالگی احساس کنید.
-
بسیاری از افراد در حین کار کردن و بلند کردن، فشار دادن و هل دادن یک جسم سنگین دچار این درد می شوند.
افراد زیر نیز در معرض خطر درد کمر قرار دارند:

-
افرادی که صاف نمی نشینند و نمی ایستند.

-
افرادی که فعالیت بدنی ندارند.

-
افرادی که اضافه وزن دارند.
اضافه وزن، فشار زیادی را به کمر وارد می کند و باعث کمر درد می شود

-
افتادن و تصادف کردن نیز یکی از عوامل خطر می باشد.

-
دارا بودن مشکلات سلامتی که باعث درد کمر می شوند، از قبیل: آرتریت و یا سرطان.

-
سیگار کشیدن : اگر شما سیگار می کشید، بدن نمی تواند از مواد مغذی لازم برای سلامت دیسک های کمر استفاده کند. سرفه سیگاری ها نیز ممکن است باعث درد کمر شود. افراد سیگاری دارای کمردرد، ممکن است مدت ها طول بکشد تا کمردردشان خوب شود.

-
وراثت : برخی از علل ارثی کمردرد مانند: سفت شدن مهره ها که نوعی بیماری آرتریت است که بر ستون فقرات اثر دارد.
چه وقت باید نزد پزشک رفت؟

-
اگر شما احساس سوزش و یا خارش و یا کرختی کردید.

-
درد شدیدی که با استراحت کردن بهتر نمی شود.

-
بعد از زمین خوردن و یا جراحت، درد احساس کنید.

-
درد به علاوه اشکال در ادرار کردن، ضعف داشتن، بی حسی پاها، تب و کاهش وزن بدوت دلیل.

جلوگیری از کمردرد

-
بهترین راه برای جلوگیری از درد کمر عبارت است از: تقویت عضلات پشت و کمر.

-
حداقل ۲ تا ۳ بار در هفته، ورزش های کششی و تقویتی انجام دهید.

-
موقع نشستن و ایستادن، حتما صاف باشید.

-
از بلند کردن اجسام سنگین جدا خودداری کنید.

-
اگر اضافه وزن دارید، وزن خود را کاهش دهید تا کمتر به کمر فشار آید.

-
اگر یک جسم سنگین را باید از روی زمین بردارید، زانوهای خود را خم کنید و بنشینید و کمرتان را صاف نگه دارید.
راه های درمان کمردرد

درمان این درد بستگی به نوع آن دارد. کمر درد حاد معمولا بدون درمان بهتر می شود، اما شما می توانید از دارهای استامینوفن، آسپیرین و یا ایبوپروفن برای تسکین درد استفاده کنید.

ورزش کردن و عمل جراحی برای درد حاد چاره گشا نیست.

۱- کمپرس سرد و یا گرم و یا هر دو: این کمپرس می تواند سفتی و جراحت کمر را تسکین کند. کمپرس گرم باعث می شود تا گرفتگی عضلانی و درد کاهش یابد. کمپرس سرد نیز از بی حس شدن و ورم کمر جلوگیری می کند.
استفاده از کمپرس گرم و سرد باعث تسکین درد می شود، اما این درمان باعث رفع کمردرد حاد نمی شود

۲- ورزش کردن : ورزش مناسب می تواند کمر درد مزمن را آرام کند، اما برای درد حاد مناسب نیست. پزشک و یا فیزیوتراپ به شما خواهد گفت که چه نوع ورزشی برای شما مناسب می باشد.

۳- دارو درمانی : مهم ترین انواع داروها که برای درد کمر استفاده می شوند، عبارتند از:

-
مسکن های ضد درد که آنها را بدون نسخه می توانید از داروخانه تهیه کنید، مثل استامینوفن.

-
مسکن های ضد درد موضعی از قبیل: کرم ها، پمادها و مرهم هایی که بر روی پوست و بر همان محل درد مالیده می شود.

-
داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی داروهایی هستند که برای فروکش کردن درد و ورم استفاده می شوند.

-
آرام کننده عضلات و داروهای ضدافسردگی نیز ممکن است برای برخی دردهای مزمن تجویز شوند، اما این داروها برای همه انواع دردها کارساز نمی باشند.

۴- تغییرات رفتاری : شما باید یاد بگیرید که بدون وارد آمدن کوچکترین فشاری بر کمرتان، چگونه یک جسم را بلند کنید، فشار دهید و هل دهید. نوع خوابیدن و ورزش کردن خود را تغییر دهید تا به کاهش کمر درد کمک کنید. رژیم غذایی صحیح داشته باشید. سیگار کشیدن را ترک کنید.

۵- تزریق آمپول: پزشک ممکن است آمپول استروئید را تجویز کند تا درد را کم کند.

۶- درمان جایگزین و مکمل : هنگامی که کمردرد تبدیل به درد مزمن گردد و یا دیگر درمان ها اثری بر بهبودی نداشته باشد، بسیاری از مردم به درمان های مکمل رو می آورند. این درمان ها شامل : تحریک الکتریکی عصب ( TENS)، طب سوزنی و طب فشاری است.

۷- عمل جراحی : بسیاری از افراد دارای کمردرد مزمن، نیازی به عمل جراحی ندارند. اگر درمان های دیگر موفقیت آمیز نبود، این عمل انجام می گیرد. ندرتا، هنگامی که درد کمر توسط سرطان، عفونت و یا مشکلات ریشه عصب بوجود آمده باشد، عمل جراحی برای کاهش درد و جلوگیری از مشکلات بیشتر استفاده می شود.

در صورت داشتن موارد زیر، عمل جراحی برای رفع کمردرد انجام می شود:

-
فتق یا بیرون‌زدگی دیسک: هنگامی که یکی و یا بیشتر از دیسک هایی که ستون فقرات را محافظت می کنند، آسیب ببینند، مایع ژله ای دیسک به بیرون تراوش می کند و باعث ایجاد درد می شود.

-
تنگی کانال نخاع

- Spondylolisthesis :
هنگامی رخ می دهد که یک یا چند استخوان ستون فقرات از جای خود بلغزند.

-
شکستگی مهره ها : توسط ضربه به ستون فقرات و یا پوکی استخوان، شکستگی مهره ها رخ می دهد.

-
بیماری دیسک های معیوب : همانطور که سن افراد بیشتر می شود، برخی از دیسک های کمر شکسته شده و باعث درد شدیدی می شوند.

منبع: افکارنیوز به نقل از تبیان

http://khabarfarsi.com/ext/2293621

+ نوشته شده در ۱۰/۱/۱۳۹۱ساعت ۱۳:۵۸ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

ساب دورال هماتوم

هماتوم ساب دورال ) یا ساب دورال هماتوم ،  به عنوان یک خونریزی ساب دورال (SDH) شناخته می شود، یک نوع هماتوم، یک نوع از آسیب های مغزی است. خون جمع آوری ظرف خارجی ترین لایه مننژ، بین مادر دورا، که پایبند به جمجمه، و مادر آراکنوئید، که مغز را پوشاند. معمولا ناشی از پارگي  رگ  ارتباطي است که  از فضای ساب دورال عبور ميكند ، خونریزی ساب دورال ممکن است باعث افزایش فشار داخل جمجمه (ICP)، که می تواند باعث فشرده سازی و آسیب به بافت مغز ظریف شود. هماتوم ساب دورال اغلب تهدید کننده زندگی است . هماتوم مزمن  حاد ساب دورال، با این حال، پیش آگهی بهتر است اگر به درستی اقدام گردد پيش آگاهي بهتري دارد
در مقابل، هماتوم اپیدورال معمولا توسط پارگي  در شریان ها ایجاد می شود، كه در ساخت خون بین مادر دورا و جمجمه قرار دارد.

subdural haemorrhage (SDH), is a type of hematoma, a form of traumatic brain injury. Blood gathers within the outermost meningeallayer, between the dura mater, which adheres to the skull, and the arachnoid mater, which envelops the brain. Usually resulting from tears in bridging veins which cross the subdural space, subdural hemorrhages may cause an increase inintracranial pressure (ICP), which can cause compression of and damage to delicate brain tissue. Subdural hematomas are often life-threatening when acute. Chronic subdural hematomas, however, have better prognosis if properly managed.

In contrast, epidural hematomas are usually caused by tears in arteries, resulting in a build-up of blood between the dura mater and skull.

A subdural hematoma demonstrated by CT.

     

Large or symptomatic hematomas require a craniotomy, the surgical opening of the skull. A surgeon then opens thedura, removes the blood clot with suction or irrigation, and identifies and controls sites of bleeding.[14][15] Postoperative complications include increased intracranial pressure, brain edema, new or recurrent bleeding, infection, and seizure. The injured vessels must be repaired.

Acute subdural hematoma. Note the bright (white) image properties of the blood on this noncontrast cranial computed tomography (CT) scan. Note also the midline shift.

+ نوشته شده در ۱۰/۱/۱۳۹۱ساعت ۱۲:۱۱ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

عید تان مبارک باد Happy new Year

قرآن آرامش بخش سفره هفت سین
يادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند

یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می خواهم باشند


یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم


که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد


یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم


چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باش

+ نوشته شده در ۲۸/۱۲/۱۳۹۰ساعت ۱۳:۳۳ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

فرا رسیدن روز پزشک و زادروز حکیم بوعلی سینا بر همه تلاشگران عرصه سلامت بخصوص دكتر پزشك معالجم آقاي دكترهوشيار جراح ومتخصص مغز واعصاب شهرست

چو بیمار از شفا سرمست گردد طبیب از فرط شادی مست گردد .خدا شفی
 
و این خود افتخاری است که دستی با خدا همدست گردد.

استاد عزيزم آقاي دكتر هوشياراميدواريم ستاره‌ی زندگی و اختر دانشتان، پيوسته ايام بر دل بيماران بتابدو همراه
دعای بندگان بدرقه راه شما باشد
روزگاریست که من طالب دیدار توام / فکر من باش در این شهر گرفتار توام
 
گفته بودی که طبیب دل  هر بيماري / پس طبیب دل من باش که بیمار توام

ضامن سلامت  ، امنیـت روحی خانوادم  و فرشته نجاتم بوده ايد که درد جسم را با روح بلندتان در سایه لطف الهی التیام بخشييد روز پزشک بر شما گرامی باد.

روز پزشک بر همه تلاشگران عرصه سلامت مبارک باد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱/۶/۱۳۸۹ساعت ۰۸:۲۴ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

عيد سعيد غدير خم مبارك باد

خجسته عيد سعيد غدير خم، عيد امامت و ولايت، بر دل دادگان آستان هدايت و شيعيان رهرو سعادت مبارك و تهنيت باد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۴/۹/۱۳۸۸ساعت ۱۱:۳۱ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

7پاسخ پرسش و پاسخهای متداول در مورد صرعExperts answer 7 frequently asked questions about epilepsy.

7پاسخ  پرسش و پاسخهای متداول در مورد   صرع. 
 
ر 

بیش از 2 میلیون نفر در ایالات متحده برخی از  شکلی از بیماری صرع ، اختلالات مربوط به گروه مشخص شده توسط  تشنج راجعه. WebMD خواسته شده خود را کارشناسان صرع 
ترین پرسش و پاسخهای متداول. چگونه مردم را توسعه صرع؟ در اغلب موارد -- در سال 10 حدود هفت نفر -- علت  صرع نیست. در موارد دیگر ، صرع می تواند داشته  را ایجاد کنند ، علائم بیماری مانند صدمات زمان تولد ، صدمات سر ، و از جمله بیماری های عفونی مننژیت و ورم مغز. همچنین می تواند از شرایط ژنتیکی ایجاد می شود و سکته مغزی. "هر چیزی که باعث ، صرع علل بیش از حد بسیاری از سلولهای عصبی به آتش سوزی در مغز در عین حال ، "دونالد می گوید اولسون ، دکتر ، مدیر برنامه صرع در Lucile بیمارستان پاکارد کودکان در دانشگاه استنفورد مرکز پزشکی. "با توجه به آن بخشی از مغز سلول های شلیک در ، می تواند از علائم متفاوت حس عجیب ، به یک طرفjerking بدن ، به از صمیم تشنج بدن است. " 

چگونه صرع تشخیص داده شده است؟ 

دکتر شما با گرفتن یک تاریخچه پزشکی ، پس از شروع توسط معاینه جسمی و عصبی و عضلانی 
قدرت ، رفلکس ، بینایی ، شنوایی ، و توانایی تشخیص احساسات مختلفی دارد. آزمایش دیگر شامل 
موج نگاری مغز (EEG) تست ، که اقدامات impulses الکتریکی در مغز ؛ مطالعات تصویر برداری از مغز ، اغلب با تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) و آزمایش خون برای اندازه گیری رنگ قرمز و سفید خون شمارش سلول ، قند خون ، کلسیم خون و سطوح الکترولیت ، و به ارزیابی عملکرد کبد و کلیه. 
انواع تشنج ها چه هستند؟ 
تشنج ها را به دو گروه عمده تقسیم می شوند : با مشتقات جزئی و کلی. صرع های ناقص تاثیر بگذارد تنها بخشی خاص از مغز هستند و بیشتر به دو نوع گروه بندی : در ساده با مشتقات جزئی 
تشنج ، فرد ممکن است جنبش jerking و غیر طبیعی دارند احساس ، مثل احساسات شدید و یا تغییر در طعم ، بسته به چه بخشی از مغز تشنج اثر می گذارد. تشنج در مجتمع با مشتقات جزئی ، یک فرد از دست می دهد و آگاهی ممکن است حرکات ناخودآگاه مانند صدای ملچ ملوچ و لب را 
fidgeting. 
صرع های ناقص و پراکنده تبدیل شده که تعمیم نامیده می شوند صرع های ناقص ثانیا 
تعمیم. تشنج Generalized کل مغز تحت تاثیر قرار از شروع تشنج و کاهش خرابی لینک را به چند 
انواع : در اهنگی تعمیم - clonic تشنج ، در همهی فهرست stiffens بدن و jerks و هوشیاری فرد از دست می دهد. این نیز به عنوان یک تشنج بزرگ صرع شناخته شده است. Myoclonic 
تشنج هستند jerks رعد و برق از عضله ، که معمولا در هر دو طرف بدن می باشد. تشنج در شرایطی ، یک شخص از دست می دهد تا به آگاهی و خالی خیره نگاه کردن ، تا اگر او باشد نظر را از طریق شما خواهد شد. این نیز به عنوان یک شناخته شده صرع مختصر تشنج. تشنج بی تکیه بدن به علت از دست دادن عضله تن ، بدون هشدار و سقوط بیش از. چه باید بکنم و اگر دوست من تا به تشنج؟ 
"
این تعمیم تشنج clonic - مقوی که نیاز به's ترین اقدام ، "می گوید ژاکلین فرانسوی ، دکتر ، استاد 
از مغز و اعصاب در دانشگاه نیویورک جامع  صرع و مرکز همکار با آکادمی آمریکایی مغز و عصاب.

چه باید بکنم و اگر دوست من تا به تشنج؟ 
اول ، شخص به آرامی به زمین بیاورد و چیزی در زیر قرار دهید تا او سر یا نشانی از او نمی طبقه آمار ، فرانسوی توضیح می دهد. سپس فرد را در سمت چپ روشن -- و موقعیت بهتری برای آسان تر تنفس و گردش خون بهبود یافته است. نوبت به او یا سر خود را کمی پایین بنابراین بزاق نمی خواهد به ریه ها -- و کاملا هر چیزی در دهان فرد قرار داده است. تشنج باید در یک یا دو دقیقه پایان ، شاید حتی کمتر است. 

وقتی که شخص regains آگاهی ، او اشتباه گرفته خواهد شد ، بنابراین با فرد بماند تا از او است بازگشت به خود طبیعی شخص است. این ایده خوبی برای افراد مبتلا به صرع به پوشیدن یک دست بند های پزشکی. اگر او تا به تشنج و هیچ کس در اطراف ، دست بند را به دیگران چه چیزی اتفاق می افتد به طوری که آنها مناسب می توانند پاسخ بدهند. 
تشنج می تواند تهدید کننده زندگی می شود؟ 

بله ، اما بسیار به ندرت. "صرع وضعیت وقتی است که تشنج طول می کشد بیش از چند دقیقه ، که می تواند به آسیب مغزی و حتی مرگ منجر شود ،" فرانسه می گوید. بنابراین ، اگر تشنج بازدید علامت سه دقیقه ، به شماره 911 بلافاصله. 

به دنبال تشنج در در راه دیگر ، آنها می توانند تهدید کننده حیات ، به خصوص برای کودکان که در شرایط خاص و نظارت نیست.به عنوان مثال ، کودکی که تا به حال تشنج به تنهایی در وان حمام را ترک هرگز ، توضیح می دهد اولسون. 
چگونه صرع درمان می شود؟ 

رایج ترین راه برای درمان صرع با دارو. مواد مخدر بسته به ویژه در نوع صرع یا تشنج فرد تجویز می شوند. هنگامی که دارو کار نمی کند ، جراحی گزینه دیگری درمان است. در برخی موارد ، جراح می تواند منطقه از مغز تولید تشنج و یا حذف می توانند مسیرهای عصبی که تشنج قطع سیگنال. برای کودکان ، بسیار دقیق برنامه ریزی غذا نامیده می شود رژیم غذایی ketogenic ممکن است تشنج را کاهش دهد. 

اگر نشانی از بیمار به دارو پاسخ نداده و جراحی گزینه ، تحریک عصب vagus می تواند کمک به پیشگیری از تشنج نیست. آن را از طریق یک باتری پروتز در قفسه سینه ارائه می شود که پالس کوچکی از انرژی الکتریکی را به مغز از طریق عصب vagus در گردن کار می کند. حرکت نزولی : این کار برای همه کار نمی کند و آن را برای کودکان توسط FDA نمی جوانتر از سن 12 سالگی مورد تایید. 
هر گونه درمان های جدید در افق؟ 

"
ما امیدواریم که بسیاری از که برخی از فناوری های تحریک مغز در حال حاضر در حال گسترش است میوه خرس ،" می گوید اولسون. هدف از تحریک مغز به شناسایی و قطع تشنج قبل از شروع کار ، از طریق دستگاه گذاشته شده در بدن در مغز می شود.داروهای جدید نیز در آزمایش های بالینی ، مانند اسپری های بینی با مواد مخدر antiseizure است که می تواند مورد استفاده قرار گیرد ، بلافاصله وقتی که تشنج شروع می شود برای کمک به متوقف کردن پیشرفت آن است.

 

Experts answer 7 frequently asked questions about epilepsy.

By Heather Hatfield
WebMD the Magazine - Feature

Reviewed by Louise Chang, MD

More than 2 million people in the United States have some form of epilepsy, a group of related disorders marked by recurrent seizures. WebMD asked epilepsy experts your most frequently asked questions.

How do people develop epilepsy?

In most cases -- about seven in 10 people -- the cause of epilepsy is unknown. In other cases, epilepsy can have a symptomatic cause, such as birth injuries, head injuries, and infectious diseases including meningitis and encephalitis. It can also be caused by genetic conditions and stroke.

"Whatever the cause, epilepsy causes too many nerve cells to fire in the brain at the same time," says Donald Olson, MD, director of the Epilepsy Program at Lucile Packard Children's Hospital at Stanford University Medical Center. "Depending on which part of the brain the cells are firing in, the symptoms could vary from a strange feeling, to one side of the body jerking, to a whole-body convulsion."

How is epilepsy diagnosed?

A doctor will start by taking a medical history, followed by a physical and neurological examination of muscle strength, reflexes, eyesight, hearing, and ability to detect various sensations. Other tests include an electroencephalogram (EEG) test, which measures electrical impulses in the brain; imaging studies of the brain, often with magnetic resonance imaging (MRI); and blood tests to measure red and white blood cell counts, blood sugar, blood calcium and electrolyte levels; and to evaluate liver and kidney function.

What are the types of seizures?

Seizures are divided into two broad categories: partial and generalized.

Partial seizures affect only a specific part of the brain and are further grouped into two types: In simple partial seizures, a person may have jerking movement and abnormal sensations, such as extreme emotion or changes in taste, depending on what part of the brain the seizure affects. In complex partial seizures, a person loses awareness and may have unconscious movements such as lip smacking and fidgeting. Partial seizures that spread and become generalized are called partial seizures secondarily generalized.


ادامه مطلب

+ نوشته شده در ۲/۹/۱۳۸۸ساعت ۱۰:۴۸ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

راه‌های درمان تشنج و صرع SeizuresTreatment

برای آن که بیماری صرع اثبات ، باید ابتدا یک سری بیماری‌های مشابه شناخته شوند. یکی از بیماری‌های مشابه سنکوب می‌ باشد که خون به مقدار کافی به مغز نمی ‌رسد و به صورت گذرا در اثر دیدن مثلاً یک حادثه یا تصادف؛ یا در اثر گرمای یا سرمای زیاد، خون برای مدت کوتاهی به مغز نمی ‌رسد؛ یا به دنبال افت فشار به علت از دست دادن خون و شوک عصبی ممکن است فرد دچار سنکوب شود و بیافتد. این بیماران باید با توجه به شرح حال و معاینه، از بیماران صرعی افتراق داده شوند.

بعضی موارد در بیماری‌های قلبی یا سکته‌های مغزی  که خون کافی به مغز نمی ‌رسد ممکن است کاهش هوشیاری رخ دهد که نباید با صرع اشتباه شود. بیمارهای دیگری مانند میگرن  ممکن است باعث از دست رفتن هوشیاری شود. هم چنین کمبود مواد معدنی و تغذیه‌ای می ‌تواند سبب از دست دادن هوشیاری شود. بعضی از ضایعات مغزی مثل عفونت‌های مغزی- تومورهای مغزی، فشار بالای جمجمه ممکن است بدون ایجاد تشنج باعث افت هوشیاری شوند، ولی گاهی اوقات این موارد خود باعث تشنج می ‌شوند.

از نوار مغز، آزمایشات اختصاصی خون، آزمایشات عمومی خون، CTS ، SCAN وMRI برای تأیید یا ردّ تشنج استفاده می ‌شود.

بعد از مشخص شدن تشنج، درمان به دو دسته ی دارویی و غیردارویی تقسیم می ‌شود.

درمان‌های غیردارویی بدین جهت دارای اهمیت زیادی می ‌باشند که شامل حذف عوامل خطرناک به خصوص برای پیش‌گیری از آسیب‌های مغزی می ‌باشد که از زمان جنینی شروع می ‌شود و شامل خودداری از مصرف دخانیات، عدم مصرف الکل، خودداری از محیط ‌های آلوده مثل رادیواکتیو می ‌باشد.

انجام ورزش و پیاده روی به ‌طور غیرمستقیم آمار تشنج‌ها را پایین می ‌آورد.

برای جلوگیری از تشنج باید فرد خواب منظم و کامل داشته باشد (بی ‌خوابی یکی از مهم ‌ترین عواملی است که باعث تشدید تشنج می ‌شود). باید به تغذیه هم ‌اهمیت زیادی داده شود و و لبنیات ، سبزیجات  و پروتئین  به مقدار کافی در برنامه ی غذایی بیمار گنجانده شود.

جلوگیری از چاقی و پرخوری و جلوگیری از استرس  و اضطراب  بسیار مهم می ‌باشد.

در درمان دارویی، با داروهای معمولی حدود 70- 60 درصد بیماران کنترل می‌ شوند و در درصد کمی از بیماران نیاز به درمان با چند دارو وجود دارد.

در مجموع حدود 85 درصد بیماران تشنجی با یک یا چند دارو کنترل می ‌شوند و در 20- 15درصد موارد ممکن است با مصرف دارو به خوبی کنترل نشوند یا احتمالا بهبود نیابند. این‌ها بیمارانی هستند که آسیب‌های شدید مغزی دارند (مانند بیماران عقب‌مانده ی ذهنی یا افراد دچار ناهنجاری‌های شدید مغزی مادرزادی). البته این بیماران نیز درمان می‌ شوند.

در مجموع با درمان کامل، حدود 95درصد بیماران طول عمر طبیعی دارند و ترس جامعه از این بیماری همیشه بی‌ مورد می ‌باشد.

البته درصد کمی ممکن است افراد وابسته‌ای باشند، ولی اکثر افراد با درمان دارویی یا غیردارویی در زندگی هیچ مشکلی را نخواهند داشت، چه بسا افراد به ظاهر سالم ممکن است در برخورد با مشکلات زندگی عاجز باشند ولی این افراد در زندگی خود هیچ مشکلی نداشته باشند.

عدم درمان به موقع تشنج چه عواقبی ممکن است داشته باشد؟

عدم درمان به موقع تشنج باعث می ‌شود که کانون ایجاد تشنج (کانون شورشی تشنج) به صورت فونکسیون و فیزیولوژیک دچار اختلال شود و اگر درمان نشود ممکن است باعث تغییرات ساختمانی در بافت مغز گردد و نواحی دیگر مغز را نیز درگیر کند و کارکرد فکری فرد را کم کند. بنابراین درمان این بیماران الزامی است.

درمان صرع، طولانی مدت و حدود دو تا سه سال می‌ باشد و بعد از این دوره درمان کامل می‌ شود.

درصد بسیار کمی از بیماران ممکن است درمان طولانی مدت داشته باشند.این افراد، افرادی هستند که در لب گیج‌گاهی اختلال دارند یا دارای آسیب‌های مغزی بارزی‌ هستند یا مشکل مادرزادی دارند، ولی به ‌طور غالب با درمان 3-2 ساله به طور کامل بهبود می یابند.

 Treatment

The medications used to treat patients with epilepsy are called anticonvulsants. Many of these drugs are available and each has a different mechanism of action, but all serve to reduce the frequency of epileptic seizures. These medications can be given for long periods of time.Treatment options are evaluated initially based on seizure subtype, as certain anticonvulsants may be indicated for treating some forms of epilepsy and contraindicated for others. When making decisions about treatment with a particular agent, the physician should always take into account the patient's entire medical and medication histories, age and gender, and side-effect profile. It is important to evaluate the risks and benefits of treatment for each individual. That said, some general principles apply to treatment.

Monotherapy, treatment with a single agent, is the goal. Seizures can be controlled with one agent in approximately 75% of patients. Management becomes complicated when patients are given medications in combinations. This also risks increasing the number and frequency of side effects, making it less likely that patients will take their medication appropriately.For medications to work effectively, a relatively constant level of medication must be maintained in the body. This is accomplished by taking medication regularly as directed, without missing doses. The consequences of missed doses may be a single seizure, more devastating multiple seizures, or status epilepticus.

Divided doses may be preferable with some medications, ensuring a more constant level of medication in the bloodstream. Appropriate dosing levels depend on many factors, including the patient's body weight, concomitant medications, and reaction to treatment.Many neurologists believe brand-name medications are preferable to generic products. Generic medications may be produced by different companies without rigorous standards regarding adequate drug level at a particular dose. Patients who use these medications may therefore be exposed to fluctuating levels of medication. For some people with epilepsy, this can result in loss of seizure control. Brand-name anticonvulsants, meeting stringent standards, provide more confidence in the dose-blood level relationship.

Any medication can cause an allergic reaction. Dermatological problems, including rashes, are not uncommon. Life-threatening reactions, such as the Stevens-Johnson syndrome, can occur. It is essential that patients report any suspected reactions to their physician.When medications are to be discontinued, it is almost always recommended that they be slowly tapered down in dosage strength because abrupt withdrawal can produce seizures.Kidney and liver function testing should be performed to evaluate the ability of these organs to metabolize the medication; some drugs will require changing the dosage if function is impaired.There is still some controversy over whether to treat a patient who has had only a single seizure. Approximately 75% of seizure sufferers have only one seizure and no reoccurrence. In making treatment decisions, it is helpful to look at risk factors that may predict a second seizure. These include lesions of the brain, an abnormal EEG, or a family history of seizure disorders.Anticonvulsants can reduce the risk of further seizure activity. People who have had more than one seizure should probably be treated with anticonvulsants.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۸/۸/۱۳۸۸ساعت ۱۲:۱۲ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

تشنج چیست؟

تشنج چیست؟

تشنج (به انگلیسی: seizure) نشانه بروز یک فعالیت نورونی همزمان, غیر طبیعی و زیاده در مغز است که می‌تواند به صورت تغییر در وضعیت روانی, حرکات تونیک و کلونیک بروز می‌یابد. تشنج نمود ظاهری یک فعالیت نابه جا در مغز است. براساس آنکه این فعالیت نا به جا در کدام قسمت مغز ایجاد شده و تظاهر بیرونی آن به چه شکل باشد؛ تشنجها به انواع مختلف دسته بندی میشوند. حمله تشنج بروز ناگهانی نشانه‌ها یا علائم بیماری است ، این اصطلاح به خصوص در مورد صرع به کار می‌رود (به انگلیسی: epileptic seizure) . البته تشنج علل غیر صرعی نیز دارد مانند هیپوگلیسمی ، تب و تشنج ( Convulsion febrile) ، میگرن و..تشنج عبارت است ازاختلال موقتی درمغز،این اختلال دو عملکرد وخصوصیت دارد

 اول اینکه :  به صورت ناگهانی آغازمیشود

دوم اینکه :   غیرارادی وغیر قابل کنترل است

درتشنجهای جزیی یا موضعی در مواردی است که فرد بیهوش نمیشود. و امّا اگر فرد بیهوش گردد، تشنج او از نوع عمومی خبزالیزه است.در انواع مختلف تشنج موضعی، ممکن است فقط یک قسمت از بدن دچار حرکتهای بی اختیار گردد، یا احساس خاصی را به شکل سوزن شدن یا سیخ شدن موها در قسمتی از بدن داشته باشد و یا ادعا کند صدایی را که وجود ندارد، شنیده است یا بوی خاصی را احساس کند و ...، که این حملات بسیار کوتاه ـ در حد کمتر از یک تا دو دقیقه ـ است.گاهی افراد به اشتباه تشنج موضعی را حالت روانی تلقی میکنند و حال آن که در این نوع تشنج، فرد برای مدت کوتاهی ارتباط هوشیارانه خود را با محیط از دست میدهد. به عبارت دیگر به خوبی متوجه اطراف خود نیست و در آن مدت ممکن است کارهای تکراری مثل پلک زدن مکرر، مالیدن دستها به هم، قدم زدن، چرخیدن و ... را داشته باشد که پس از پایان تشنج، اصلاً آنها را به یاد نمیآورد. این تشنج معمولاً از نقطه­ای خاص در مغز منشأ میگیرد و درمان نشدن آن میتواند به اختلال حافظه منجر شود.

تشنج دیگری از جمله تشنجهای عمومی وجود دارد که به آن آبسانس به معنای نیاب گفته میشود. این تشنج معمولاً از سنین کودکی تا نوجوانی شروع میشود و بسیار کوتاه مدت در حد 10 تا 20 ثانیه ولی با تکرار زیاد است. کودک برای مدت بسیار کوتاهی هوشیاری خود را از دست میدهد، ولی به زمین نمیخورد و فقط حالت ماتزدگی پیدا میکند. این تشنج خوش خیم است و معمولاً عوارض مغزی ندارد، ولی چون میتواند بارها تکرار شود، ممکن است منجر به افت تحصیلی گردد. آموزگاران از جمله کسانی هستند که متوجه این اختلال در دانشآموز خود میشوند، زیرا وی کلماتی را در دیکته جا میاندازد و یا هنگام صحبت کردن دچار مات زدگی یا مکث میشود.به تشنجی که بسیاری از افراد با آن آشنایی دارند و با سقوط، بیهوشی، کبود شدن، خرخر کردن، سفت شدن عضلات و سپس حرکات منظم در بدن و سر و گردن خود را نشان میدهد، گراندمال میگویند. این تشنج بر خلاف شکل ظاهری آن که دید است و اطرافیان را ناراحت میکند، معمولاً به خوبی با دارو کنترل میشود.

تعریف انواع تشنج:

۱- فوکال یا پارشیال:جریان تشنج از یک نقطه مغز شروع می شود. این تشنج به سه نوع تقسیم می شود:

الف- simple partial seizure: کاهش سطح هوشیاری نداریم. می تواند به صورت موتور(پرش دست)، حسی(پارستزی یا سرگیجه)، اتونومیک(تعریق یا برافروختگی) یا psychic باشد.

ب- copmplex partial seizure: کاهش سطح هوشیاری داریم. البته قبل از این کاهش هوشیاری اورا وجود دارد که بیشتر به صورت احساس در اپیگاستر است و پس از کاهش سطح هوشیاری حرکات اوتوماتیسم به صورت جویدن یا بلع داریم. Temporal lobe epilepsy نوعی از آن است.

ج- partial seizure with secondary generalization:اول تشنج فوکال داریم و بعد ژنرالیزه می شود. جهت تمیز از تشنج ژنرالیزه اولیه باید از EEG استفاده کرد که تشنج فوکال اولیه را نشهن می دهد.

۲- ژنرالیزه: هر دو نیمکره همزمان تخلیه می شوند. این تشنج به پنج نوع تقسیم می شود:

الف- absence یا petit mal:در بچه ها به صورت از دست رفتن هوشیاری برای ۵ تا ۱۰ ثانیه. تون بدن حفظ می شود. در EEG امواج ۳ هرتز spike & wave داریم.

ب- atypical absence:مثل absence با ۴ تفاوت: شروع و ختم تشنج تدریجی تر است، فرکانس امواج ۵/۲ هرتز است، مدت حملات طولانی تر است. علایم نورولوژیک و مشکل مغزی وجود دارد.

ج- tonic-colonic یا grand mal:بدون اورا با دو فاز تونیک به صورت انقباض کل بدن و سیانوز و گاز گرفتن زبان و میدریاز و تاکی کاردی و بالا رفتن فشار خون و سپس فاز کلونیک به صورت پرش. کل تشنج یک دقیقه طول می کشد. پس از آن فاز post-ictal داریم.

د- atonic:یک دفعه بیمار روی زمین می افتد.

ه- tonic3- تشنج میوکلونیک نوجوانان:

پرشهای میوکلونیک دو طرفه در صبح قبل از بیدار شدن. به هنگام کم خوابی دیده می شود. هوشیاری حفظ می شود. بسیاری از آنها نهایتا تشنج ژنرالیزه ای بروز خواهند داد. شرح حال فامیلی اغلب مثبت است.

۴- سندرم لنوکس:انواع مختلف تشنج را داریم که مقاوم به درمان است. اختلال CNS و MR هم داریم.

۵- febrile convulsion: به صورت ژنرالیزه از ۳ ماهگی تا ۵ سالگی بدون عفونت CNS. اگر یکی از سه ویژگی زیر باشد complex febrile seizure گویند: تکرار شونده، بیش از ۱۵ دقیقه یا وجود علایم فوکال. نوع simple خطر صرع را در آینده بالا نمی برد ولی نوع   complex می برد.

راه‌هاي درمان تشنج و صرع کدام است؟

براي آن که بيماري صرع اثبات شود، بايد ابتدا يک سري بيماري‌هاي مشابه شناخته شوند. يکي از بيماري‌هاي مشابه سنکوب مي‌ باشد که خون به مقدار کافي به مغز نمي ‌رسد و به صورت گذرا در اثر ديدن مثلاً يک حادثه يا تصادف؛ يا در اثر گرماي يا سرماي زياد، خون براي مدت کوتاهي به مغز نمي ‌رسد؛ يا به دنبال افت فشار به علت از دست دادن خون و شوک عصبي ممکن است فرد دچار سنکوب شود و بيافتد. اين بيماران بايد با توجه به شرح حال و معاينه، از بيماران صرعي افتراق داده شوند.

بعضي موارد در بيماري‌هاي قلبي يا سکته‌هاي مغزي  که خون کافي به مغز نمي ‌رسد ممکن است کاهش هوشياري رخ دهد که نبايد با صرع اشتباه شود. بيمارهاي ديگري مانند ميگرن  ممکن است باعث از دست رفتن هوشياري شود. هم چنين کمبود مواد معدني و تغذيه‌اي مي ‌تواند سبب از دست دادن هوشياري شود.

بعضي از ضايعات مغزي مثل عفونت‌هاي مغزي- تومورهاي مغزي، فشار بالاي جمجمه ممکن است بدون ايجاد تشنج باعث افت هوشياري شوند، ولي گاهي اوقات اين موارد خود باعث تشنج مي ‌شوند.

از نوار مغز، آزمايشات اختصاصي خون، آزمايشات عمومي خون، CTS ، SCAN وMRI براي تأييد يا ردّ تشنج استفاده مي ‌شود.

بعد از مشخص شدن تشنج، درمان به دو دسته ي دارويي و غيردارويي تقسيم مي ‌شود.

درمان‌هاي غيردارويي بدين جهت داراي اهميت زيادي مي ‌باشند که شامل حذف عوامل خطرناک به خصوص براي پيش‌گيري از آسيب‌هاي مغزي مي ‌باشد که از زمان جنيني شروع مي ‌شود و شامل خودداري از مصرف دخانيات، عدم مصرف الکل، خودداري از محيط ‌هاي آلوده مثل راديواکتيو مي ‌باشد. انجام ورزش و پياده روي به ‌طور غيرمستقيم آمار تشنج‌ها را پايين مي ‌آورد.

براي جلوگيري از تشنج بايد فرد خواب منظم و کامل داشته باشد (بي ‌خوابي يکي از مهم ‌ترين عواملي است که باعث تشديد تشنج مي ‌شود). بايد به تغذيه هم ‌اهميت زيادي داده شود و و لبنيات ، سبزيجات  و پروتئين  به مقدار کافي در برنامه ي غذايي بيمار گنجانده شود. جلوگيري از چاقي و پرخوري و جلوگيري از استرس  و اضطراب  بسيار مهم مي ‌باشد. در درمان دارويي، با داروهاي معمولي حدود 70- 60 درصد بيماران کنترل مي‌ شوند و در درصد کمي از بيماران نياز به درمان با چند دارو وجود دارد.

در مجموع حدود 85 درصد بيماران تشنجي با يک يا چند دارو کنترل مي ‌شوند و در 20- 15درصد موارد ممکن است با مصرف دارو به خوبي کنترل نشوند يا احتمالا بهبود نيابند. اين‌ها بيماراني هستند که آسيب‌هاي شديد مغزي دارند (مانند بيماران عقب‌مانده ي ذهني يا افراد دچار ناهنجاري‌هاي شديد مغزي مادرزادي). البته اين بيماران نيز درمان مي‌ شوند.

در مجموع با درمان کامل، حدود 95درصد بيماران طول عمر طبيعي دارند و ترس جامعه از اين بيماري هميشه بي‌ مورد مي ‌باشد.

البته درصد کمي ممکن است افراد وابسته‌اي باشند، ولي اکثر افراد با درمان دارويي يا غيردارويي در زندگي هيچ مشکلي را نخواهند داشت، چه بسا افراد به ظاهر سالم ممکن است در برخورد با مشکلات زندگي عاجز باشند ولي اين افراد در زندگي خود هيچ مشکلي نداشته باشند.

Survey Shows Under 2% Have Epilepsy

U.S. Adults With Epilepsy More Likely to Report Other Health Problems

By Caroline Wilbert
WebMD Health News

Reviewed by Louise Chang, MD

Aug. 7, 2008 -- More than 1.5% of adults in the U.S. have been diagnosed with epilepsy -- a number that is likely to increase as the population ages, according to a new study published in the CDC's Morbidity and Mortality Weekly Report.

The study, the first of its kind, reports that 1.65% of non-institutionalized adults surveyed from across the country have been told by a doctor they have epilepsy or a history of epilepsy. The study looked at responses from 19 states and found 2,027 adults aged 18 years or older reported ever being told they had epilepsy.

Some respondents (0.84%) reported having active epilepsy, meaning they are currently taking medication for epilepsy or have had at least one seizure in the past three months. And 0.75% of people are classified as having inactive epilepsy; these people have a history of epilepsy or seizure disorder but were not taking medication or experiencing seizures in the three months before the survey. The prevalence of the disease is not substantially different based on race, gender, or home state.

The researchers found that adults with a history of epilepsy and active epilepsy are more likely to have other health problems, such as obesity, arthritis, and strokes; they are also are more likely to be unemployed and live in homes with low household incomes. These people are more likely to be current smokers.

While the study, based on 2005 data, provides a baseline, the authors call for additional research. "Population-based epidemiological studies of epilepsy are important for policymakers and health-care providers to plan and provide prevention programs and appropriate care and services for those affected," the study says.

The paper is based on data from The Behavioral Risk Factor Surveillance System (BRFSS), an ongoing, state-based, telephone survey of the non-institutionalized U.S. adult population. In 2005, 19 states included questions on epilepsy or seizure disorder.

CDC Epilepsy Center

One of the Nation's Most Common Disabling Neurological Conditions

Epilepsy is a general term that includes various types of seizures. People with diagnosed epilepsy have had more than one seizure, and they may have had more than one kind of seizure. A seizure happens when abnormal electrical activity in the brain causes an involuntary change in body movement or function, sensation, awareness, or behavior.

Epilepsy affects about 2.7 million Americans, and results in an estimated annual cost of $15.5 billion in medical costs and lost or reduced earnings and production. People of all ages are affected, but particularly the very young and the elderly. About 10% of Americans will experience a seizure sometime during their lifetime, and about 3% will have had a diagnosis of epilepsy by age 80.

The first national conference on public health and epilepsy, Living Well with Epilepsy I, convened in 1997. The conference was co-sponsored by CDC, the American Epilepsy Society (AES), the National Association of Epilepsy Centers (NAEC), and the Epilepsy Foundation (EF). This conference defined the aim of epilepsy treatment as "no seizures, no side effects." Its key messages can be summarized as: "take seizures seriously, do it early, do it right the first time, be systematic, efficient and effective, and empower the patient."

Participants collaborated on developing a list of priority epilepsy concerns ranging from researching the evaluation and care of patients having a first seizure to combating stigmatization and reducing disabilities associated with epilepsy. This list of priority concerns was the impetus for developing CDC epilepsy programs directed at improving care; improving communication and combating stigma; self-management; surveillance and prevention research; increasing public awareness and knowledge about epilepsy; and strengthening partnerships.

Living Well with Epilepsy II, held on July 30-31, 2003, was co-sponsored by CDC, AES, NAEC, EF, and the Chronic Disease Directors. The aim of this conference was to review progress since Living Well with Epilepsy I, and to recommend priorities for a public health agenda on epilepsy for the next 5 years, focusing on early recognition, diagnosis, and treatment; epidemiology and surveillance; self-management; and quality of life. An additional aim was to identify other needs and challenges that might be addressed by the epilepsy community and those who support it. Examples of CDC activities include those listed under Program Activities.

Key Public Health Issues

  • The goal of eliminating seizures, while at the same time preventing side effects from treatment, is achievable for most people with epilepsy. However, most areas of the country do not have the organized systems of care necessary to provide needed service, and support for all people with epilepsy.
  • Epidemiological and surveillance data on epilepsy are limited. More research is needed on epilepsy, in particular on how the causes, frequency, and severity of the condition differ among age groups, races, and communities.
  • People with epilepsy often struggle to overcome low self-esteem and the stigma that is attached to having epilepsy. The stigma is due in part to a lack of understanding by people they see every day — family members, schoolmates, colleagues. Some people mistakenly believe that epilepsy is a form of mental illness or mental retardation, that seizures are something to fear, that drastic first aid measures must be taken to help someone having a seizure, or that people with epilepsy cannot be valuable and productive employees. Public education is needed to eliminate these misconceptions.

WebMD Public Information from the CDC

Reviewed on March 02, 2006

Epilepsy: Surgical Options for Epilepsy

What Is Epilepsy Surgery?

Most people with epilepsy can control their seizures with medication. But they aren't effective for about 30% of patients. In some cases, brain surgery may be an option.

Epilepsy surgery is an operation on the brain to control seizures and improve the person's quality of life. There are two main types of epilepsy surgery:

  • Surgery to remove the area of the brain producing seizures.
  • Surgery to interrupt the nerve pathways through which seizure impulses spread within the brain.

Surgery is considered only if the area of the brain where the seizures start, called the seizure focus, can be clearly identified, and if the area to be removed is not responsible for any critical functions, such as language, sensation and movement. Extensive evaluation and testing are necessary to determine if surgery is appropriate.

Who Is a Candidate for Epilepsy Surgery?

Surgery may be an option for people with epilepsy whose seizures are disabling and/or are not controlled by medication, or when the side effects of medication are severe and greatly affect the person's quality of life. Patients with other serious medical problems, such as cancer or heart disease, usually are not considered for epilepsy surgery.

What Surgical Options Are Available?

Different procedures are available to treat epilepsy. The type of surgery used depends on the type of seizures and the area of the brain where the seizures start. The surgical options include:

  • Lobe resection: The largest part of the brain, the cerebrum, is divided into four paired sections, called lobes -- the frontal, parietal, occipital and temporal lobes. Temporal lobe epilepsy, in which the seizure focus is located within the temporal lobe, is the most common type of epilepsy in teens and adults. In a temporal lobe resection, brain tissue in the temporal lobe is resected, or cut away, to remove the seizure focus. The anterior (front) and mesial (deep middle) portions of the temporal lobe are the areas most often involved. Extratemporal resection involves removing brain tissue from areas outside of the temporal lobe.
  • Lesionectomy: This is surgery to remove isolated brain lesions -- areas of injury or defect such as a tumor or malformed blood vessel -- that are responsible for seizure activity. Seizures usually stop once the lesion is removed.
  • Corpus callosotomy: The corpus callosum is a band of nerve fibers connecting the two halves (hemispheres) of the brain. A corpus callosotomy is an operation in which all or part of this structure is cut, disabling communication between the hemispheres and preventing the spread of seizures from one side of the brain to the other. This procedure, sometimes called split-brain surgery, is for patients with extreme forms of uncontrollable epilepsy who have intense seizures that can lead to violent falls and potentially serious injury.
  • Functional hemispherectomy: This is a variation of a hemispherectomy, a radical procedure in which one entire hemisphere, or one half of the brain, is removed. With a functional hemispherectomy, one hemisphere is disconnected from the rest of the brain, but only a limited area of brain tissue is removed. This surgery generally is limited to children younger than 13 years old who have one hemisphere that is not functioning normally.
  • Multiple subpial transection (MST): This procedure is used to help control seizures that begin in areas of the brain that cannot be safely removed. The surgeon makes a series of shallow cuts (transections) in the brain tissue. These cuts interrupt the movement of seizure impulses but do not disturb normal brain activity, leaving the person's abilities intact.

How Effective Is Epilepsy Surgery?

The effectiveness varies, depending on the type of surgery. Some people are completely free of seizures after surgery. For others, the frequency of seizures is significantly reduced. In some cases, surgery may not be successful and a second surgery (re-operation) may be recommended. Most patients will need to continue taking anti-seizure medication for a year or more after surgery. Once seizure control is established, medications may be reduced or eliminated.

What Are the Risks of Epilepsy Surgery?

The risks of epilepsy surgery include:

  • Risks associated with surgery: These include infection and bleeding, as well as the risk of an allergic reaction to the anesthesia.
  • Risk of neurological deficits: Surgery can worsen existing problems or create new problems with the way the brain functions. Neurological deficits include loss of functions such as vision, speech, memory or movement.
  • Risk of surgery failure: Even with careful pre-surgical evaluation, surgery may not eliminate or reduce seizures. Before undergoing surgery your doctor will discuss the potential risks and benefits of the procedure.

Before undergoing surgery your doctor will discuss the potential risks and benefits of the procedure.

Re-operations

In some cases, isolated seizures may occur immediately following surgery. This does not necessarily mean the operation was not successful. Occasionally, a second operation, or re-operation, is needed to remove brain tissue that is later found to be a source of seizure activity.

Epilepsy: Vagus Nerve Stimulation (VNS)

What Is Vagus Nerve Stimulation?

Vagus nerve stimulation (VNS) is a technique used to treat epilepsy. It involves implanting a pacemaker-like device that generates pulses of electricity to stimulate the vagus nerve. The vagus nerve is one of the 12 cranial nerves, the paired nerves that attach to the undersurface of the brain and relay information to and from the brain. Cranial nerve fibers conduct impulses between the brain and various body structures, mostly in the head and neck. The vagus nerve - the longest of the cranial nerves - also extends to organs in the chest and abdomen. (The word vagus comes from a Latin word for "wandering.')

Some cranial nerves bring information from the senses (like touch or sight) to the brain (sensory) and some control muscles (motor). Other cranial nerves, like the vagus, have both motor and sensory functions. The vagus nerve serves many organs and structures, including the larynx (voice box), lungs, heart and gastrointestinal tract.

How Is Vagus Nerve Stimulation Done?

While the patient is asleep (general anesthesia), the stimulator device - which is about the size of a silver dollar - is surgically placed under the skin in the upper part of the chest. A connecting wire is run under the skin from the stimulator to an electrode that is attached to the vagus nerve, which is accessible through a small incision (cut) in the neck.

After it is implanted, the stimulator is programmed using a computer to generate pulses of electricity at regular intervals, depending on the patient's tolerance. For example, the device may be programmed to stimulate the nerve for 30 seconds every five minutes. The settings on the device are adjustable, and the electrical current is gradually increased as the patient's tolerance increases. Re-programming the stimulator can be done in the doctor's office. The patient also is given a hand-held magnet, which when brought near the stimulator, can generate an immediate current of electricity to stop a seizure in progress or reduce the severity of the seizure.

VNS is an add-on therapy, which means it is used in addition to another type of treatment. Patients who undergo VNS continue to take their seizure medications. In some cases, however, it may be possible to reduce the dosage of medication.

When Is VNS Used?

Brain cells communicate by sending electrical signals in an orderly pattern. In people with epilepsy, this pattern is sometimes disrupted due either to an injury or the person's genetic make-up, causing brain cells to emit signals in an uncontrolled fashion. This creates over-excitement, somewhat like an electrical overload in the brain, leading to seizures. Seizures can be produced by electrical impulses from throughout the brain, called generalized seizures, or from a small area of the brain, called partial seizures.

Most people with epilepsy can control their seizures with medications called anti-convulsant or anti-seizure drugs. About 20% of people with epilepsy do not respond to anti-seizure medications. In some cases, surgery to remove the part of the brain causing the seizures may be used. VNS may be a treatment option for people whose seizures are not controlled by anti-seizure medications and who are not considered good candidates for surgery; for example, if their seizures are produced throughout the brain (generalized).

How Does VNS Work?

It is not known exactly how VNS works. It is known, however, that the vagus nerve is an important pathway to the brain. It is thought that by stimulating the vagus nerve, electrical energy is discharged upward into a wide area of the brain, disrupting the abnormal brain activity responsible for seizures. Another theory suggests that stimulating the vagus nerve causes the release of special brain chemicals that decrease seizure activity.

What Are the Risks of VNS?

The risks of VNS include injury to the vagus nerve or nearby blood vessels, including the carotid artery and jugular vein. In addition, there are risks associated with any surgical procedure, such as infection, bleeding and an allergic reaction to the anesthesia.

What Are the Benefits of VNS?

VNS is not a cure, and the total elimination of seizures is rare. However, many people who undergo VNS experience a significant (more than 50%) reduction in the frequency of seizures, as well as a decrease in seizure severity. This can greatly improve the quality of life for people with epilepsy.

What Side Effects Are Associated With VNS?

The most common side effects of VNS include hoarseness, coughing, tingling in the neck and problems swallowing. These usually occur only when the nerve is being stimulated. These side effects generally are mild and tend to go away over time.

Epilepsy: Functional Hemispherectomy

What Is a Functional Hemispherectomy?

The largest part of the brain, the cerebrum, can be divided down the middle lengthwise into two halves, called hemispheres. A deep groove splits the left and right hemispheres, which communicate through a thick band of nerve fibers called the corpus callosum. (Each hemisphere is further divided into four paired sections, called lobes - the frontal, parietal, occipital and temporal lobes.)

The two different sides or hemispheres are responsible for different types of thinking. Most individuals have a distinct preference for one of these styles of thinking and tend to have one side of the brain function much more than others. For example, left hemisphere thinkers are logical, analytical, objective, while right hemisphere thinkers are intuitive, creative, subjective, holistic thinkers.

A functional hemispherectomy is a procedure in which portions of one hemisphere - which is used the least - are removed, and the corpus callosum is cut. This disconnects communication between the two hemispheres, preventing the spread of seizures to the functional side of the brain.

Who Is a Candidate for a Functional Hemispherectomy?

This procedure generally is used only for people who do not experience improvement in their condition after taking medication and who have severe, uncontrollable seizures beginning in a non-functioning hemisphere. This type of epilepsy often occurs in young children who have an underlying disease, such as Rasmussen's encephalitis or Sturge-Weber syndrome, which has damaged the hemisphere.

What Happens Before Surgery?

Candidates for functional hemispherectomy undergo an extensive pre-surgery evaluation-including seizure monitoring, electroencephalography (EEG) and magnetic resonance imaging (MRI). These tests help the doctor identify the damaged hemisphere and confirm it as the source of the seizures.  An intracarotid amobarbital test, also called a WADA test, is done to determine which hemisphere is dominant for critical functions such as speech and memory. During this test, each hemisphere is alternately injected with a medication to put it to sleep. While one side is asleep, the awake side is tested for memory, speech and ability to understanding speech.

What Happens During Surgery?

A functional hemispherectomy requires exposing the brain using a procedure called a craniotomy. ("Crani" refers to the skull and "otomy" means "to cut into.") After the patient is put to sleep (general anesthesia), the surgeon makes an incision (cut) in the scalp, removes a piece of bone and pulls back a section of the dura, the tough membrane that covers the brain. This creates a "window" in which the surgeon inserts special instruments for removing brain tissue. Surgical microscopes are utilized to give the surgeon a magnified view of the brain structures. During the procedure, the surgeon removes portions of the affected hemisphere, often taking all of the temporal lobe but leaving the frontal and parietal lobes. The surgeon also gently separates the hemispheres to access and cut the corpus callosum. After the tissue is removed, the dura and bone are fixed back into place, and the scalp is closed using stitches or staples.

What Happens After Surgery?

The patient generally stays in an intensive care unit for 24 to 48 hours and then stays in a regular hospital room for 3 to 4 days. Most people who have a functional hemispherectomy will be able to return to their normal activities, including work or school in 6 to 8 weeks after surgery. Most patients will need to continue taking anti-seizure medication, although some may eventually be able to stop taking medication or have their dosages reduced.

How Effective Is Functional Hemispherectomy?

About 85% of people who have a functional hemispherectomy will experience significant improvement, and about 60% will become seizure-free. In many cases, especially in children, the remaining side of the brain takes over the tasks that were controlled by the section that was removed. This often improves a child's functioning and quality of life, as well as reduces or eliminates the seizures.

What Are the Side Effects of Surgery?

The following symptoms may occur after surgery, although they generally go away on their own:

  • Scalp numbness.
  • Nausea.
  • Muscle weakness on the affected side of the body.
  • Puffy eyes.
  • Feeling tired or depressed.
  • Difficulty speaking, remembering or finding words.
  • Headaches.

What Risks Are Associated With a Functional Hemispherectomy?

The risks associated with a functional hemispherectomy include:

  • Risks associated with surgery, including infection, bleeding and allergic reaction to anesthesia.
  • Loss of movement or sensation on the opposite side of the body.
  • Swelling in the brain.
  • Delayed development.
  • Loss of peripheral (side) vision.
  • Failure to control seizures.
  • Damage to the functional hemisphere.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۴/۸/۱۳۸۸ساعت ۱۳:۲۱ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

تشنج چیست؟

تشنج چیست؟


تشنج (به انگلیسی: seizure) نشانه بروز یک فعالیت نورونی همزمان, غیر طبیعی و زیاده در مغز است که می‌تواند به صورت تغییر در وضعیت روانی, حرکات تونیک و کلونیک بروز می‌یابد. تشنج نمود ظاهری یک فعالیت نابه جا در مغز است. براساس آنکه این فعالیت نا به جا در کدام قسمت مغز ایجاد شده و تظاهر بیرونی آن به چه شکل باشد؛ تشنجها به انواع مختلف دسته بندی میشوند. حمله تشنج بروز ناگهانی نشانه‌ها یا علائم بیماری است ، این اصطلاح به خصوص در مورد صرع به کار می‌رود (به انگلیسی: epileptic seizure) . البته تشنج علل غیر صرعی نیز دارد مانند هیپوگلیسمی ، تب و تشنج ( Convulsion febrile) ، میگرن و..تشنج عبارت است ازاختلال موقتی درمغز،این اختلال دو عملکرد وخصوصیت دارد

 اول اینکه :  به صورت ناگهانی آغازمیشود

دوم اینکه :   غیرارادی وغیر قابل کنترل است

درتشنجهای جزیی یا موضعی در مواردی است که فرد بیهوش نمیشود. و امّا اگر فرد بیهوش گردد، تشنج او از نوع عمومی خبزالیزه است.در انواع مختلف تشنج موضعی، ممکن است فقط یک قسمت از بدن دچار حرکتهای بی اختیار گردد، یا احساس خاصی را به شکل سوزن شدن یا سیخ شدن موها در قسمتی از بدن داشته باشد و یا ادعا کند صدایی را که وجود ندارد، شنیده است یا بوی خاصی را احساس کند و ...، که این حملات بسیار کوتاه ـ در حد کمتر از یک تا دو دقیقه ـ است.گاهی افراد به اشتباه تشنج موضعی را حالت روانی تلقی میکنند و حال آن که در این نوع تشنج، فرد برای مدت کوتاهی ارتباط هوشیارانه خود را با محیط از دست میدهد. به عبارت دیگر به خوبی متوجه اطراف خود نیست و در آن مدت ممکن است کارهای تکراری مثل پلک زدن مکرر، مالیدن دستها به هم، قدم زدن، چرخیدن و ... را داشته باشد که پس از پایان تشنج، اصلاً آنها را به یاد نمیآورد. این تشنج معمولاً از نقطه­ای خاص در مغز منشأ میگیرد و درمان نشدن آن میتواند به اختلال حافظه منجر شود.

تشنج دیگری از جمله تشنجهای عمومی وجود دارد که به آن آبسانس به معنای نیاب گفته میشود. این تشنج معمولاً از سنین کودکی تا نوجوانی شروع میشود و بسیار کوتاه مدت در حد 10 تا 20 ثانیه ولی با تکرار زیاد است. کودک برای مدت بسیار کوتاهی هوشیاری خود را از دست میدهد، ولی به زمین نمیخورد و فقط حالت ماتزدگی پیدا میکند. این تشنج خوش خیم است و معمولاً عوارض مغزی ندارد، ولی چون میتواند بارها تکرار شود، ممکن است منجر به افت تحصیلی گردد. آموزگاران از جمله کسانی هستند که متوجه این اختلال در دانشآموز خود میشوند، زیرا وی کلماتی را در دیکته جا میاندازد و یا هنگام صحبت کردن دچار مات زدگی یا مکث میشود.به تشنجی که بسیاری از افراد با آن آشنایی دارند و با سقوط، بیهوشی، کبود شدن، خرخر کردن، سفت شدن عضلات و سپس حرکات منظم در بدن و سر و گردن خود را نشان میدهد، گراندمال میگویند. این تشنج بر خلاف شکل ظاهری آن که دید است و اطرافیان را ناراحت میکند، معمولاً به خوبی با دارو کنترل میشود.

تعریف انواع تشنج:

۱- فوکال یا پارشیال:جریان تشنج از یک نقطه مغز شروع می شود. این تشنج به سه نوع تقسیم می شود:

الف- simple partial seizure: کاهش سطح هوشیاری نداریم. می تواند به صورت موتور(پرش دست)، حسی(پارستزی یا سرگیجه)، اتونومیک(تعریق یا برافروختگی) یا psychic باشد.

ب- copmplex partial seizure: کاهش سطح هوشیاری داریم. البته قبل از این کاهش هوشیاری اورا وجود دارد که بیشتر به صورت احساس در اپیگاستر است و پس از کاهش سطح هوشیاری حرکات اوتوماتیسم به صورت جویدن یا بلع داریم. Temporal lobe epilepsy نوعی از آن است.

ج- partial seizure with secondary generalization:اول تشنج فوکال داریم و بعد ژنرالیزه می شود. جهت تمیز از تشنج ژنرالیزه اولیه باید از EEG استفاده کرد که تشنج فوکال اولیه را نشهن می دهد.

۲- ژنرالیزه: هر دو نیمکره همزمان تخلیه می شوند. این تشنج به پنج نوع تقسیم می شود:

الف- absence یا petit mal:در بچه ها به صورت از دست رفتن هوشیاری برای ۵ تا ۱۰ ثانیه. تون بدن حفظ می شود. در EEG امواج ۳ هرتز spike & wave داریم.

ب- atypical absence:مثل absence با ۴ تفاوت: شروع و ختم تشنج تدریجی تر است، فرکانس امواج ۵/۲ هرتز است، مدت حملات طولانی تر است. علایم نورولوژیک و مشکل مغزی وجود دارد.

ج- tonic-colonic یا grand mal:بدون اورا با دو فاز تونیک به صورت انقباض کل بدن و سیانوز و گاز گرفتن زبان و میدریاز و تاکی کاردی و بالا رفتن فشار خون و سپس فاز کلونیک به صورت پرش. کل تشنج یک دقیقه طول می کشد. پس از آن فاز post-ictal داریم.

د- atonic:یک دفعه بیمار روی زمین می افتد.

ه- tonic3- تشنج میوکلونیک نوجوانان:

پرشهای میوکلونیک دو طرفه در صبح قبل از بیدار شدن. به هنگام کم خوابی دیده می شود. هوشیاری حفظ می شود. بسیاری از آنها نهایتا تشنج ژنرالیزه ای بروز خواهند داد. شرح حال فامیلی اغلب مثبت است.

۴- سندرم لنوکس:انواع مختلف تشنج را داریم که مقاوم به درمان است. اختلال CNS و MR هم داریم.

۵- febrile convulsion: به صورت ژنرالیزه از ۳ ماهگی تا ۵ سالگی بدون عفونت CNS. اگر یکی از سه ویژگی زیر باشد complex febrile seizure گویند: تکرار شونده، بیش از ۱۵ دقیقه یا وجود علایم فوکال. نوع simple خطر صرع را در آینده بالا نمی برد ولی نوع   complex می برد.

راه‌هاي درمان تشنج و صرع کدام است؟

براي آن که بيماري صرع اثبات شود، بايد ابتدا يک سري بيماري‌هاي مشابه شناخته شوند. يکي از بيماري‌هاي مشابه سنکوب مي‌ باشد که خون به مقدار کافي به مغز نمي ‌رسد و به صورت گذرا در اثر ديدن مثلاً يک حادثه يا تصادف؛ يا در اثر گرماي يا سرماي زياد، خون براي مدت کوتاهي به مغز نمي ‌رسد؛ يا به دنبال افت فشار به علت از دست دادن خون و شوک عصبي ممکن است فرد دچار سنکوب شود و بيافتد. اين بيماران بايد با توجه به شرح حال و معاينه، از بيماران صرعي افتراق داده شوند.

بعضي موارد در بيماري‌هاي قلبي يا سکته‌هاي مغزي  که خون کافي به مغز نمي ‌رسد ممکن است کاهش هوشياري رخ دهد که نبايد با صرع اشتباه شود. بيمارهاي ديگري مانند ميگرن  ممکن است باعث از دست رفتن هوشياري شود. هم چنين کمبود مواد معدني و تغذيه‌اي مي ‌تواند سبب از دست دادن هوشياري شود.

بعضي از ضايعات مغزي مثل عفونت‌هاي مغزي- تومورهاي مغزي، فشار بالاي جمجمه ممکن است بدون ايجاد تشنج باعث افت هوشياري شوند، ولي گاهي اوقات اين موارد خود باعث تشنج مي ‌شوند.

از نوار مغز، آزمايشات اختصاصي خون، آزمايشات عمومي خون، CTS ، SCAN وMRI براي تأييد يا ردّ تشنج استفاده مي ‌شود.

بعد از مشخص شدن تشنج، درمان به دو دسته ي دارويي و غيردارويي تقسيم مي ‌شود.

درمان‌هاي غيردارويي بدين جهت داراي اهميت زيادي مي ‌باشند که شامل حذف عوامل خطرناک به خصوص براي پيش‌گيري از آسيب‌هاي مغزي مي ‌باشد که از زمان جنيني شروع مي ‌شود و شامل خودداري از مصرف دخانيات، عدم مصرف الکل، خودداري از محيط ‌هاي آلوده مثل راديواکتيو مي ‌باشد. انجام ورزش و پياده روي به ‌طور غيرمستقيم آمار تشنج‌ها را پايين مي ‌آورد.

براي جلوگيري از تشنج بايد فرد خواب منظم و کامل داشته باشد (بي ‌خوابي يکي از مهم ‌ترين عواملي است که باعث تشديد تشنج مي ‌شود). بايد به تغذيه هم ‌اهميت زيادي داده شود و و لبنيات ، سبزيجات  و پروتئين  به مقدار کافي در برنامه ي غذايي بيمار گنجانده شود. جلوگيري از چاقي و پرخوري و جلوگيري از استرس  و اضطراب  بسيار مهم مي ‌باشد. در درمان دارويي، با داروهاي معمولي حدود 70- 60 درصد بيماران کنترل مي‌ شوند و در درصد کمي از بيماران نياز به درمان با چند دارو وجود دارد.

در مجموع حدود 85 درصد بيماران تشنجي با يک يا چند دارو کنترل مي ‌شوند و در 20- 15درصد موارد ممکن است با مصرف دارو به خوبي کنترل نشوند يا احتمالا بهبود نيابند. اين‌ها بيماراني هستند که آسيب‌هاي شديد مغزي دارند (مانند بيماران عقب‌مانده ي ذهني يا افراد دچار ناهنجاري‌هاي شديد مغزي مادرزادي). البته اين بيماران نيز درمان مي‌ شوند.

در مجموع با درمان کامل، حدود 95درصد بيماران طول عمر طبيعي دارند و ترس جامعه از اين بيماري هميشه بي‌ مورد مي ‌باشد.

البته درصد کمي ممکن است افراد وابسته‌اي باشند، ولي اکثر افراد با درمان دارويي يا غيردارويي در زندگي هيچ مشکلي را نخواهند داشت، چه بسا افراد به ظاهر سالم ممکن است در برخورد با مشکلات زندگي عاجز باشند ولي اين افراد در زندگي خود هيچ مشکلي نداشته باشند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۴/۸/۱۳۸۸ساعت ۱۳:۲۱ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

رفتارهای مخرب مغز


رفتارهای مخرب مغز


آیا می دانید چه رفتارها و غذاهایی عملکرد مغز شما را کاهش می دهند و یا بر عکس افزایش می دهند؟


1.نخوردن صبحانه
كسانی كه صبحانه نمی خورند قند خونشان به سطح پائینتری افت می كند.این امر باعث تامین نامناسب مواد غذائی برای مغز و در نتیجه افت فعالیت مغزی می شود.

2. پرخوری
این امر باعث تصلب شرائین (سختی دیواره رگهای) مغز شده و منجر به كاهش قدرت ذهنی می شود.

3. دخانیات
این امر باعث كوچك شدن چند برابری مغز و منجر به آلزایمر می شود.

4. استفاده زیاد قند و شكر
استفاده زیاد قند و شكر جذب پروتئین و مواد غذائی را متوقف می كند و منجر به سوء تغذیه و احتمالا اختلال در رشد مغزی خواهد شد

5.آلودگی هوا
مغز بزرگترین مصرف كننده اكسیژن در بدن ماست. دمیدن هوای آلوده باعث كاهش اكسیژن تامینی مغز شده و منجر به كاهش كارآیی مغز می شود

6.كمبود خواب
خواب به مغزمان اجازه استراحت می دهد.دوره طولانی كاهش خواب منجر به شتاب گیری مرگ سلولهای مغزی خواهد شد.

7.پوشاندن سر به هنگام خواب
خوابیدن با سر پوشیده باعث افزایش تجمع دی اكسید كربن و كاهش تجمع اكسیژن شده و منجر به تأثیرات مخرب مغزی خواهد شد.

8.كار كشیدن از مغزتان در هنگام بیماری
كار سخت یا مطالعه در زمان بیماری ممكن است منجر به كاهش كارآئی مغز و در نتیجه صدمه مغزی شود.

9.كاهش افكار مثبت
فكر كردن بهترین راه برای تمرین دادن به مغزمان است.كاهش افكار مثبت مغزی ممكن است باعث كوچك شدن مغز شود.

10.كم حرفی
مكالمات انتزاعی منجر به رشد كارآئی مغز خواهد شد.



ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۴/۸/۱۳۸۸ساعت ۱۳:۲۱ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)

رسول خدا(ص) مي فرمايند: «من لم يشكر الناس لم يشكرالله؛ كسي كه از انسانها تشكر نكند، از خدا تشكر نكرده است.» .تشکر از مخلوق ، تشکر از خالق است

هوالشافی

من ملک زاده  وب سايتم را تقديم مي کنم به دکتر معالجم   جناب آقای دکتر هوشیار و تمامی تيم پزشکان و کادر مجرب پرستاران بخش آی سی یو و پرسنل بيمارستان بابل کلینک شهرستان بابل ، که هر کدام در بهبودي  من نقش مهمی ايفاءکردند.

اگه خدا تا لب پرتگاه بردت بدون يا از پشت گرفتتت .. يا همون لحظه پرواز رو يادت می ده

When God leads you to the edge of the cliff, trust him fully. Only one of two things will happen : Either he will catch you when you fall, Or he will teach you how to fly.

در یک روزصبح جمعه 23شهریور1386ساعت15/10 مشغول کار بر روی چهارپایه ای درخانه خویش بودم , که جهت کمک به کارگر ی که در خانه مشغول کاربود به طور ناگهانی و نامشخص وغیرباورانه پایم لغزیده و ازارتفاع سقوط و نقش بر زمین شدم  وبدلیل ضربه‌ای که در اثرسقوط ویا در ضربه به سر من وارد شده بود دچار ضربه مغزی شدید شده ام شدت ضربه مغزی و خونریزی وآسيب بافت مغز در درون جمجمه به حدی بود که هشياری خود رااز دست داده و به اغماء فرو رفتم و حالم هرلحظه بدتر میشد بلافاصله اطرافیانم در منزل به من کمک کردند حال من اصلا خوب نبود و همه شوک زده به نظر می‌رسیدند. اما همان زمان همسرم بخاطر بدی حالم فورا و بدون معطلی مرا به بخش اورژانس بيمارستان بابل کلینک که در 100متری منزل واقع شده بود منتقل نموده و در بیمارستان بستری و تحت نظر قرار گرفته ام بلافاصله دکترجراح مغرواعصاب آقای دکترهوشیار در بیمارستان حاضر شد و بربالین من آمد ووقتی وضعیت عمومی مرا دید برای تشخیص  وبررسی محل وقوع خونریزیintraparenchymal hemorrhage  ومحل هماتوم داخل مغز وآسیبهای مغزی سریعادستو ر سی تی اسکن سر را دادند و بعد از رویت  سی‌تی‌اسکن محل  خونریزی  و‌  آسیب دیدگی در سمت راست سر در ناحیه تمپورال  ثابت شده. بود .راه درمان‌ قطعی ‌ آن تخلیه و برداشتن‌ لخته از طریق جراحی بود .

هماتوم ناشی از صدمه به سرم  یک هماتوم   intraparenchymal بود. هماتوم Intraparenchymal
همچنین به عنوان هماتوم
intracerebral شناخته می شود ،  که پس از ضربه به  سرم  استخرهای خون در مغز ایجاد شده  و  چندین هماتوم شدید intraparenchymal را بهمرا ه داشت  که به معنای واقعی کلمه اشک axons در ماده سفید مغز اتفاق می افتد  که اختلال در پرچیده شدن  ارتباط های  که اتصال به حمل impulses  الکتریکی ، یا پیام ها ، از نورونها در مغز به بقیه بدن است. میشود. ، در نتیجه این آسیب دیدگی مغز جدی نورون دیگر نمی تواند ارتباط برقرار کند.
هماتوم کرانیال ، اغلب نیاز به درمان جراحی دارد . نوع عمل جراحی بستگی به ویژگی های هماتوم  کرانیال دارد . گزینه ها جزاحی عبارتند از :
زهکشی جراحی Surgical drainage. اگر خون لخته شدن خون موضعی و نه بیش از حد باشد ، دکتر تان ممکن است چه چیزی به نام ایجاد سوراخ burr hole با مته درجمجمه را از طریق  مکش suction. نسبت به تخلیه خون لخته و مایع اقدام مینماید. هماتوم بزرگ Large hematomas نیاز  به  کرانیوتومی  Craniotomy دارند که یک بخش از جمجمه باز می شود , (craniotomy)  و خون لخته شده تخلیه میگردد.بهیمن دلیل  آقای دکتر هوشیار   برای‌ توقف‌ خونریزی‌ و تخلیه و برداشتن‌ خون‌ لخته‌ شده‌ درون جمجمهدر ناحیه آسیب دیدگی فورا  درساعت 9شب همان روز مرا  تحتعمل جراحی فوری كرانيوتومي سمت راست تمپورال سر  قرار داد . (Rt temporal cranicetomy   evacuation of Intracranial Hemorrhage     )

شکل ذیل :جراحی مغز -- پس از تروما ی خونریزی  مغزی با روش Craniotomy  ,جراح پنجه طلائی دکتر هوشیار

  

 

شکل: اتاق عمل 

بعد ازجراحی با توجه به وضعیت حال عمومییم  در  بخش ICU   بیمارستان بستری شدم. يك مراقبت  درمانی  پزشکی و پرستاري مناسب و صحيح توانست  شانس زنده ماندن و پيشگيري از آن و يا كاهش صدمات مغزي اینجانب را افزايش دهد.بعد از چراحی بمدت 2هفته در حالت کما بودم .در این مدت دربیمارستان  بطور 24ساعته با حضور مستمر و مداوم آقای دکترهوشیار و پزشکان دیگر آقایان دکترسلیمانی متخصص بیهوشی و آقای دکتر نورالدینی متخصص رادیولوژی وخانم دکتر ساراقریب متخصص چشم وخانم دکتر بیانی متخصص عفونی بر بالينم و با تلاش خستگي ناپذير  پرستاران مجرب بیمارستان ، مجموعه منسجم و کاملي در راستای درمانم نقش بزرگی راایفا نمودندکه با لطف و عنايت حق تعالي و زحمات وتلاش خستگی ناپذیری این مجموعه  و شخص آقای دکترهوشیار  و درمان ايشان و فداکاري  بیمارستان بعد از سه هفته از بیمارستان  با سلامت کامل مرخص و به بالين خانواده ام  برگشته ام .قابل ذکر است که پس از عمل جراحی  ام ، دکتر عزیزم دارو anticonvulsant فنی توئین (Dilantin   را جهت کنترل و  پیشگیری از تشنج پس از آسیب تجویز نموده است  ، به. دلیل عوارض برایم آن را تغییر و سدیم والپورات را را بمدت یکسال ونیم  جایگزین نموده است . بهبودی بعد از هماتوم داخل جمجمه می تواند طولانی مدت. در بزرگسالان ، کودکان معمولا بهبودی سریع تر و کامل تر از بزرگسالان میباشد.که در اين بين،وظیفه خود میدانم از  حضور و پيگيري شبانه روزی آقای دکترهوشیار وخانم دکترقریب وخانم دکتر بیانی وآقای دکتر نورالدینی و آقاي دکتر سليماني متخصص بيهوشي وتمامی پرستاران بخش آی سی یو  بخصوص خانمها پرتو سرپرستارو رمضانپوروملاکریمی ورئیسی وآقایان ابراهیمی ومحمدنیاءو تمامی کادر پرستاری بخش آسی یو وداخلی بیمارستان بابل کلینک  نقش  مهمی را در سلامتی ام  داشته اند یاد وتشکر  بنمایم .



شکل :بخش آی سی یو . دیروز روی تخت آی سی یو وامروز سلامتیم را مدیون پزشک عزیزم جناب آقای دکترهوشیار  ودر کنار او هستم .

اگر انتقال سریع همسرم وحضور ووجود بموقع آقای دکترهوشیار در بیمارستان نبود که علائم ضربه مغزی ,ومحل ضایعه را شناسایی نمی کرد احتمالاً من الان زنده نبودم اقداماتى كه دكترهوشيار بعنوان پزشك براى درمان و معالجه طبى من بعمل آورد يكى از مواردى است كه غير قابل فراموش ميباشد.زیرا این نسبت به اصل طبابت و جراحى واقدامات درمانى كه به وسيله آقای دكتر هوشيار پزشك جراح مغز واعصاب صورت گرفت در واقع نوعى حيات بخش دوباره در جانم بود،  

چرا که لطف خدا بود که شامل حال من میشد.موجی لطیف از سلامتی وشادی ،تا عمق تنم را شکافت و اکنون سلامتی راه یافته در جاودانگی شقایق زندگی ام. آقای دکترهوشیار توهمچون انوار الوانی از امیدولطف بیکران خداوندی  از شما متشکرم.

بدینوسیله ازمحضر استاتیدمحترم جناب آقای دکتر هوشیار وآقای دکتر نورالدینی که همگام با ما,در امتدادرنجهاودردهامشتاق وبی شکیب گرمای وجودخویش رابرهستی روح وجانمان ملک زاده تاباندوامیدرادر باغچه روح مان شکوفا گردانید.به خاطر زحمات بیشائبه ایشان نهایت تقدیروتشکرراداریم,دستان نیازمندخویش رابر آسمان نیلوفرین یگانه شاهدشریف آفرینش می گشاییم وآرزومندسلامتی  وجودسبزشان هستیم. خانواده ملک زاده.




ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۵/۷/۱۳۸۸ساعت ۱۲:۰۱ توسط hussienali malekzadeh دسته : نظر(0)